Marcin Szmidtke
Portret Marcina Szmidtke

Piszę, żeby zauważyć, co robię, żeby nie myśleć.

Marcin Szmidtke. Piszę powieść Nie ja. Obok piszę to, co po drodze zauważam — raz na dwa tygodnie, w liście.
Nie ja — okładka powieści Marcina Szmidtke

Piszę powieść. Nazywa się Nie ja.

Powieść o kimś, kogo nosi przez jego własne wzorce. O czterdziestce, na której niektóre rzeczy widać dopiero wtedy, kiedy już nie można ich cofnąć. O facecie, który dowozi — i któregoś ranka siada do kawy, i nie wie, komu.

czytaj więcej o Nie ja fragment →

rękopis w redakcji

Dla kogo to piszę

Dla faceta, który z zewnątrz dowozi, a w środku nosi pytania, których nie zadaje kolegom.

Dla ludzi, którzy zauważyli, że ich życie gdzieś przestało być ich wyborem — a stało się skutkiem wyborów sprzed lat.

Dla każdego, kto podejrzewa, że skuteczność też bywa ucieczką.

Jeśli to ty — zostań.

Ostatnie teksty

wszystkie teksty →