
Trudno, ale dobrze
Zawsze zacinałem się na pytaniu „co u ciebie?”. Ktoś pytał w przelocie, na korytarzu, przy kasie, w drzwiach, a ja stawałem jak przed komisją na egzaminie. Czułem się zobowiązany powiedzieć coś sensownego. Bo niby znałem odpowiedź na to pytanie: „dobrze”. Ale tak mówić, to raczej źle.
Jeśli było dobrze, nie chciałem się chwalić. Jeśli było źle, nie chciałem się przyznać. Ważyłem jedno i drugie, człowiek czekał, a ja w końcu mówiłem
Tekst otworzy się tam, gdzie tu się urywa.